Blog

Home Home

Układ w upadłości

20 - 01 - 2020

Niejednego może zdziwić, że po wejściu w życie Prawa restrukturyzacyjnego zawarcie układu z wierzycielami nadal możliwe jest również na gruncie przepisów Prawa upadłościowego. Czy taka instytucja jest w ogóle potrzebna? Przecież upadłość dłużnika została ogłoszona po to, aby likwidować jego majątek, a nie zawierać z nim układ! Sprawa nie jest wcale taka oczywista. Często bowiem dopiero po ogłoszeniu upadłości okazuje się, że z punktu widzenia zaspokojenia wierzycieli korzystniejszym rozwiązaniem jest zawarcie układu, aniżeli likwidacja masy upadłości.

Kto zgłasza propozycje układowe i kiedy?

Zgłosić propozycje układowe w postępowaniu upadłościowym może nie tylko upadły i każdy z wierzycieli niezależnie od wysokości wierzytelności, ale także syndyk masy upadłości.

Jeżeli chodzi o termin na zgłaszanie propozycji układowych, nie został on ustawowo określony. Zdroworozsądkowe spojrzenie na zagadnienie wskazuje jednak na złożenie propozycji po zatwierdzeniu listy wierzytelności (aby nie przekroczyć bariery 15% spornych wierzytelności), ale jednocześnie przed likwidacją masy upadłości (bo układ nie miałby sensu ekonomicznego; nie można jednak wykluczyć sytuacji wyjątkowych).

Po co układ w upadłości?

Zawarcie układu pomiędzy upadłym a wierzycielami może mieć miejsce w sytuacji, gdy po ogłoszeniu upadłości okaże się, że w układzie wierzyciele zostaną zaspokojeni w satysfakcjonującym ich stopniu, często w większym niż w drodze podziału funduszów masy upadłości.

Jak to wygląda w praktyce?

Praktyka pokazuje, że razem ze złożeniem propozycji układowych składa się wniosek o całkowite lub częściowe wstrzymanie likwidacji masy upadłości do czasu zatwierdzenia układu. Sędzia-komisarz po przeanalizowaniu przesłanek wstrzymuje likwidację w całości lub części. Następnie sędzia-komisarz może zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem, jeżeli uprawdopodobniono, że układ zostanie przyjęty przez wierzycieli i wykonany. Obligatoryjne zwołanie zgromadzenia zachodzi wtedy,  gdy, wierzyciele posiadający łącznie co najmniej 50% sumy wierzytelności popierają wniosek. Warto więc zbierać poparcie wierzycieli od samego początku.

Podstawowym warunkiem powodzenia układu jest oczywiście zagłosowanie za jego przyjęciem odpowiedniej liczby wierzycieli. Prawo upadłościowe w zakresie „liczenia głosów” odsyła do Prawa restrukturyzacyjnego, a więc zgodnie z art. 119 p.r., aby układ został przyjęty, musi opowiedzieć się za nim większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Nieco inne zasady przewidziano w razie głosowania w poszczególnych grupach wierzycieli, ale o głosowaniu w grupach innym razem.

Jeśli układ zostanie przegłosowany, jest zgodny z prawem i nie narusza w sposób rażący praw wierzycieli, którzy zagłosowali „przeciwko”, Sąd zatwierdza układ.

Podsumowanie

Celem wprowadzenia procedury zawarcia układu do Prawa upadłościowego była potrzeba uelastycznienia prawa w ten sposób, żeby również w upadłości można było podjąć się działań naprawczych. Niekiedy układ w upadłości jest jedyną drogą do uratowania przedsiębiorstwa dłużnika i zawarcia porozumienia z wierzycielami, szczególnie w sytuacji, gdy szansa na zawarcie układu pojawia się dopiero po ogłoszeniu upadłości. Warto jednak w podsumowaniu zwrócić uwagę, że to wierzyciele są gospodarzami układu i to od nich zależy jego dojście do skutku. Można zatem w uproszczeniu stwierdzić, że instytucja ta znajdzie zastosowanie wyłącznie, gdy dalsze trwanie upadłego będzie uzasadnione rachunkiem ekonomicznym. Jeżeli zaś podział funduszów masy upadłości będzie skutkował wyższym zaspokojeniem (a więc korzystniejsza będzie zwykła upadłość), to trudno spodziewać się, aby wierzyciele mimo to wybrali układ. Układowi w upadłości bliżej zatem do zasady business as usual, niż do wzorców dobroczynności.

 

Masz pytania?
Skontaktuj się z nami!